เธอจำได้ไหม? ว่าทำไมเราถึงได้คุยกัน เพราะฉันเอง ... ที่เป็นคนเข้าไปทักทายเธอ เธอจำได้ไหม? ว่าทำไมเราถึงได้รักกัน เพราะฉันเอง ... ที่เป็นคนพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอรัก เธอจำได้ไหม? ว่าทำไมฉันถึงยอมให้เธออยู่กับคนอื่น เพราะฉันรู้ว่า ... ฉันเป็นฝ่ายเดียวที่ทนดูเธอจากไปไม่ได้ เธอจำได้ไหม? ว่าทำไมฉันถึงไม่กล้าพูดคำว่าเลิกกัน เพราะฉันเชื่อว่า ... เธอจะยอมให้ฉันทำเช่นนั้นจริงๆ เธอจำได้ไหม? ว่าทำไมฉันถึงตัดสินใจกล่าวคำร่ำลากับเธอได้ เพราะฉันอ่อนล้าเกินกำลัง ... ที่หัวใจจะเหนี่ยวรั้งเอาไว้แล้วจริงๆ ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน เธอจดจำ ... สายตาคู่นี้ของฉันได้บ้างไหม? เท่าที่ฉันจำได้ เธอไม่เคยแม้แต่จะมอง

ฝากเลี้ยง - Sweet Mullet

ใ ห้ คิ ด ว่ า ปั ญ ห า แ ล ะ อุ ป ส ร ร ค ต ร ง ห น้ า เ ป็ น สิ่ ง ที่ ไ ม่ มี ตั ว ต น .
. เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน ไม่มีอากาศ ...ก็ไม่มีลมหายใจ ไม่มีความรัก ยังหายใจได้..เหมือนทุกวัน อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน..ก็สุขใจ อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่ อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา อากาศ ทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่ และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่ มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว สำหรับอากาศ เข้า-ออกตามลมหายใจ แต่ความรักหากมีไว้..ก็ไม่อยากสูญเสียไป สักนิดเดียว ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก ดูแลความรัก ยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว อากาศมากเท่าไหร่ ...ก็ไม่กลมเกลียว ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว...และผูกพัน ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ อากาศ อาจดี-แย่ แต่ละวัน ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ "ความรัก" กับ "อากาศ" หากถามฉันว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใดในโลกที่ความรักสิ้นไร้ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน